ParagrafSoru #122921
Romanda eşyanın dili
Bir romanda masanın üzerinde unutulmuş bir mektup, duvarda durmuş bir saat ya da kenarı kırık bir fincan, okurun çoğu zaman hızla geçip gittiği ayrıntılardır. Oysa usta bir romancının elinde eşya, yalnızca mekânı doldurmaya yarayan bir dekor değildir. Kahramanın iç dünyasını doğrudan anlatmak yerine onun sakladığı, atamadığı ya da görmezden geldiği eşyaları gösteren yazar, okura daha ince bir yol açar. Annesinden kalan dikiş kutusunu yıllardır açmayan bir kadın üzerine sayfalarca açıklama yapmaya gerek yoktur; o kapalı kutu, kadının yasını da geçmişle hesaplaşamayışını da okura sezdirir. Eşyalar bazen zamanın geçişini de gösterir: Romanın başında yepyeni olan bir koltuğun son bölümlerde yırtılmış kumaşı, aradan geçen yılları bir tarih vermekten çok daha etkili biçimde hissettirir. Bu yüzden dikkatli okur, romanı okurken yalnızca kişilerin ne söylediğine değil, çevrelerindeki nesnelerin sessizce neyi anlattığına da kulak verir. Bu parçada asıl vurgulanmak istenen aşağıdakilerden hangisidir?
- A)Romanda eşyalar, kişilerin iç dünyasını ve zamanın akışını dolaylı yoldan yansıtan birer anlatım aracıdır.
- B)Romancılar mekânı betimlerken eşyalara gereğinden fazla yer vermemelidir.
- C)Okurun romandaki küçük ayrıntıları atlaması, eserin anlaşılmasını tümüyle engeller.
- D)Kahramanların duygularını doğrudan anlatan romanlar okurda daha kalıcı bir etki bırakır.
- E)Romanda zamanın geçişi, tarih verilerek değil olaylar aracılığıyla gösterilmelidir.
Cevabı ve çözümü göster
Doğru cevap: A) Romanda eşyalar, kişilerin iç dünyasını ve zamanın akışını dolaylı yoldan yansıtan birer anlatım aracıdır.
Çözüm: Parça, eşyanın romanda dekordan öte bir işlev taşıdığını; dikiş kutusu örneğiyle kahramanın iç dünyasını, yırtılmış koltuk örneğiyle zamanın geçişini sezdirdiğini anlatır. Zamanın geçişiyle ilgili seçenek, parçanın yalnızca bir bölümüne dayanır ve parçada bir zorunluluk olarak da sunulmamıştır; bu yüzden ana düşünceyi karşılamaz.